نشست‌های تخصصی اندیشکده بنیاد قرآن

در نشست تخصصی علمی هفتگی اندیشکده بنیاد قرآن دکتر منصوری لاریجانی درباره حکمرانی در قرآن سخن گفت:
دکتر منصوری لاریجانی ابتدا اصطلاح حکم را در قرآن بیان نمود سپس گفتند حکم از لحاظ اصطلاحی نزد فقها و فلاسفه معانی متعدد دارد. حکم در قرآن به معنای امر خدا و پیامبران او درباره فرمان دادن و امر نمودن آمده است مثلاً در آیه ۴۱ سوره رعد می‌خوانی:.
“و الله يحكم لا معقب لحكمه” یعنی خداوند متعال حکم می‌کند و هیچ بازدارنده‌ای در حکم او نیست.
در ادامه افزود حکم در فقه و اصول به معنی حکم شرعی است که خداوند برای تنظیم زندگی انسان‌ها وضع کرده است و شارع مقدس تنها مقام شایسته قانون گذاری است.
حکم در منطق و فلسفه یعنی استناد چیزی به چیز دیگر به طریق سلب یا ایجاب، در علم حقوق رای صادره از قاضی جهت حل و فصل موضوع دعوا در محکمه است.
وی در ادامه افزود: مراد از حکم در قرآن عالم امر و عالم خلق است. همانگونه که در قرآن می فرماید:
آیه ۵۴ سوره اعراف: الا له الخلق والامر تبارك الله رب العالمین»
در آیه ۵۷ سوره انعام می‌خوانیم، “ان الحكم الا لله” شامل مراتب هفتگانه می‌گردد به شش مرحله و مرتبه آن در آید شریفه “هو الذي خلق السموات والأرض فى ستة ايام” به آن اشاره شده که به اجمال به توضیح هر یک و شئون حکمرانی می‌پردازیم. این آیه “الذی خلق سبع سموات طباقا” آیه۳ سوره ملک اشاره به مراحل هفتگانه حکمرانی اقلیم وجود دارد.
در نهایت با این مقدمات نتیجه می‌گیریم که حکمرانی خدا در قرآن اعم از عالم امر و خلق است که شامل مراتب ذیل می‌باشد: اصالت در وجود، ساحت ملکوت، خلق و ایجاد، مالکیت، حاکمیت، حکمت و حکومت و هر یک را بیان نمودند.