به گزارش روابط عمومی بنیاد قرآن، دویست بیست و یکمین نشست تخصصی حکمرانی قرآنی با موضوع حکمرانی امام حسن مجتبی علیه السلام با ارایه آقایان حجت الاسلام والمسلمین سید مهدی حسین زاده دبیرکل بنیاد قرآن و حجت الاسلام والمسلمین محمدرضا نوراللهیان محقق و پژوهشگر صحیفه سجادیه و محمود شاه شرقی پژوهشگر حکمرانی برگزار شد.
حجت السلام والمسلمین حسین زاده دبیرکل بنیاد قرآن اظهار داشتند:
خدا را شاکریم که تا به امروز به لطف خداوند و همت دوستان دویست و بیست و یک نشست تخصصی حکمرانی را برگزار کردیم. درباره بحث امروز هم باید مدنظر داشته باشیم که یکی از موضوعات مهم قرآنی هدایت جامعه است که حکمرانی در ذیل بحث هدایت قرار میگیرد.
قران چگونگی هدایتگری فرد و جامعه را هم برای ما بیان نموده است. اهل بیت علیهم السلام قرآن ناطق هستند که در شرایط مختلف الگوهای اجرایی را ارایه نمودهاند.
امام حسن مجتبی علیه السلام در طول نظام حکمرانی خود اصل را بر هدایت قرار دادند و در این حوزه با شیوه خاص خود مشغول بودند. ایشان پس از نماز تا طلوع خورشید در مساجد عبادت میکردند و سپس در کنار نمازگزارن به بحث و گفتگو میپرداختند. که امروزه ما متوجه ارزش گفتمان سازی قرآنی و گفتگوهای قرآنی شدهایم.
اما سوالی که مطرح میشود این است که اگر امام حسن مجتبی صلح نمیکردند چه میشد؟
باید نسبت به این سوال ارائه طریق انجام دهیم و راهکار مناسب را نسبت به مشکلات ایجاد شده ارائه دهیم. پاسخ این سوال این است که امام حسن مجتبی با کدام سپاه باید جلوی معاویه می ایستادند؟
زمانی که تعداد زیادی از اعضای سپاه ایشان از خوارج بودند و با خنجر امام را زخمی میکردند، جاسوسی میکردند، خیانت میکردند و البته مهمتر از همه سپاهی که به امام حسن میگفتند که شما مومنین را ذلیل کردهای و… میتوان نتیجه گرفت که سپاه با اون شکلی وجود نداشت تا امکان جنگ فراهم شود. بنابراین به همان میزان مظلومیتی که بر امام حسین علیه السلام واقع شد بر امام حسن هم همینطور بوده و لازم به ذکر است که باز با چنین شرایطی ایشان صلح را برقرار کردند. پس باید نسبت به تاریخ هوشیارتر باشیم.
پس از ایشان حجت السلام والمسلمین نوراللهیان افزودند:
اگر از حکمرانی تراز اسلامی بخواهیم صحبت کنیم، یکی از حساسترین فرازهای تاریخ دوره از روز ۲۱ ماه رمضان ۱۳۴۰ هجری تا بیست سال بعد تا ۲۵ رجب ۱۳۶۰ هجری است. الان در شرایطی که برای ما پیش آمده بعد از همه دشمنی هایی که برای مملکت ما صورت گرفته ما در محاصره کامل قرار داریم پس باید حکمرانی زمان خاص را اتخاذ کنیم.
در منابع سُنی در جاهایی مشاهده شده روایاتی آمده که امام حسین و امام حسن با یکدیگر اختلاف داشتند، که امام حسن امام زمان آن دوران بوده و امام حسین به ایشان گفتند که چرا صلح کردی؟ اینها حرفهای دشمن است، مگر میشود که امام معصوم از آن شرایط خاص خود خارج شود و چنین بشود و به اختلاف بخورد؟
امام حسن امام تمام مسلمین بودند و امام، امام حسین هم بودند. پس بنابراین باید شرایط را بررسی کرد و در زمان مناسب بهترین تصمیم ها را اتخاذ کرد که گاهی نیازمند به صلح و گاهی نیازمند به جهاد است.
آقای شاه شرقی پژوهشگر حکمرانی ارایه کننده دیگر بودند که موضوع صلح امام حسن علیه السلام را از بعد تغییر پارادایم در حکمرانی مطرح نمودند. ایشان به موضوع آمادگی سپاه امام حسن (ع) برای مقابله با معاویه پرداختند و ضمن تشریح آمادگی سپاه برای نبرد با سپاه معاویه ودلایل تغییر وضعیت به دلایل فرار فرمانده سپاه؛ تهدید جان امام و شایعاتی که دشمن در مردم و سپاه امام حسن(ع) نشر داده بود نهایت امام به دلیل عدم همراهی مردم و سپاه به ایشان تاکید نمود که آیا شما میخواهید جهاد کنید یا صلح و گفتند ما میخواهیم صلح کنید.
ناچار امام به تغییر پارادایم جهاد به پارادایم صلح شد و صلح نامه را امضا نمود و بعد از مدتی که این صلح تحمیلی تحقق پیدا کرد منجر به تغییر پارادایم کلان تری به نام حکمرانی اهل بیت به حکمرانی بنی امیه گردید و معاویه بسیاری از شیعیان را به قتل رساند.
او همچنین پسرش یزید را به ولایتعهدی خود گماشت و از توهین به امام علی(ع) خودداری نکرد بعد از مدت کوتاهی معاویه ضمن عدم رعایت مفاد صلح نامه نسبت به پاره کردن آن اقدام نمود.
